دل خوب رويان جهان رحم ندارد دلشان
بايد از جان بگذرد هركه شود عاشقشان
روزي كه سرشتند ز گِل پيكرشان
سنگي اندر گِلشان بود كه همان شد دلشان

خيلي وقت بود كه ميشناختمش يعني فكر ميكردم كه ميشناسمش ....واين شناختن هم فقط به صورت چتي
و صحبت تلفني بوده شايد به همين خاطر بود كه نتونستم خوب بشناسمش اما تو اين مدت يه چيزي رو 
خيلي خوب فهميدم اونم اين بود كه اون تو دلش به جاي قلب سنگ بود يا اون دلش ميخواست همه اينجوري فكر كنن
تو اين چند سال هيچوقت نتونستم حرف دلم رو بهش بگم نتونستم بگم كه دوسش دارم
 و بدون او زندگي كردن برام بي مفهومه اما انگار اون خيلي خوب اين حسّ منو فهميده بود
 .و نميدونم چرا هيچ وقت به روي خودش نياو‌ُرد
...شايد همه چي تقصير خود من باشه كه از اول اين احساسي رو كه نسبت به اون داشتم نگفتم بهش 
 ديگه حوصله نوشتن ندارم و اين بحث رو همينجا تموم ميكنم اما يه نصيحت واسه همتون دارم
اولاً سعي كنين عاشق نشين اما اگه عاشق شدين تا عشقتونو به دست نياوردين بيخيال نشينين
و واسه به دست آوردنش با هركي كه مانعتون بود بجنگيد اطمينان داشته باشين كه من يه روزي بهش ميرسم
.و اميدوارم همه ي شماها  عشق رو درك كنين و به عشقتون برسين ...

بگذار که در حسرت دیدار بمیرم

در حسرت دیدار تو بگذار بمیرم

دشوار بود مردن و روی تو ندیدن

بگذار به دلخواه تو دشوار بمیرم

بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ

در وحشت و اندوه شب تار بمیرم

بگذار که چون شمع کنم پیکر خود اب

دربستر اشک افتم و ناچار بمیرم

بگذار چو خورشید گدازنده مس فام

در دامن شب با تن تب دار بمیرم

بگذار شوم سایه ایوان بلندت

سویت خزم و گوشه دیوار بمیرم

می میرم از این درد که جان دگرم نیست

تا از غم عشق تو دگر بار بمیرم

تا بوده ام ای دوست وفادار تو بودم

بگذار بدان گونه وفادار بمیرم

عشق را درک کن

.............................................................................................................................

روزی گذرم به خزان افتاد، از او پرسیدم عشق کجاست؟

گفت در رنگ سپید برف های زمستان

آنجا که کبک خاکستری برای جوجه هایش دانه می چیند

به زمستان سرازیر شدم باز هم پرسیدم عشق کجاست؟

گفت در رنگ سبز درختان بهار

آنجایی که همه تازه میشوند حتی دل عاشقان بی عشق

به بهار آمدم از او نیز پرسیدم عشق کجاست؟

رو به آسمان کرد و گفت عشق در آفتاب سوزان تابستان است

همانجایی که برای کودکان تعطیل است و برای پرندگان، آزادی

به تابستان آمدم، از پیرمردی که کنار برکه نشسته بود پرسیدم عشق همینجاست؟

گفت عشق در برگهای زرد خزان است

آنجایی که عاشقان با صدای خش خش برگهای پاییزی آواز می خوانند

و من دوباره مسافر خزانم و اینبار به جای سوال، یک جواب، با خود خواهم برد که

عشق همه جا هست اما همیشه یک قدم از ما جلوتر است، وقتی میفهمی کسی دوستت دارد که او برای همیشه رفته است

پس قبل از اینکه برود >> عشق را درک کن <<

Just Uptake Love

.............................................................................................................................

بعد از مدت ها به جای شعر اینبار فقط نوشتم، نوشتم و نوشتم تا عشق را درک کنم، و چه سخت بود این معنای بلندبالا

.............................................................................................................................

AU REVOIR تا فرصتی دوباره

.............................................................................................................................

امید، روزی از روزهای تابستان

.............................................................................................................................